Δευτέρα, 5 Δεκεμβρίου 2016

Η ΚΡΙΣΗ ΕΠΙΤΑΧΥΝΕΤΑΙ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΕΠΙΠΕΔΑ

Τις μέρες που πέρασαν συνέβησαν τόσα πολλά και σε τόσο πολλά μέτωπα που είναι δύσκολο να διαλέξω ποιό είναι το πιο σημαντικό.

1. Χάθηκαν δύο ηγέτες με διαφορετική ιστορία ο καθένας αλλά σημαντικό ρόλο για τις χώρες τους.
Ο Φιντέλ Κάστρο και ο αείμνηστος Κωστή Στεφανόπουλος.
Όσο και αν διαφωνεί κανείς με την ιδεολογία του Κάστρο, δεν μπορεί να αμφιβητήσει το γεγονός ότι καστέσησε την Κούβα μία χώρα με την δική της ψυχή. Φτωχή και υλικά υπανάπτυκτη, αλλά με ψυχή που εκφράζεται στην υπέροχη μουσική της μεταξύ άλλων. Δεν μπορεί να αμφισβητήσει κανείς ότι την  έβγαλε από τα νύχια της αμερικανικής μαφίας η οποία μεταχειριζόταν αυτή την μικρή νησιωτική χώρα ώς μία τεράστια διεφθαρμένη χαρτοπαικτική λέσχη και πορνείο μετά τον Ισπανικό Πόλεμο, υπό μόνιμη στυγνή δικτατορία.
Από ιστορική πλευρά, η κρίση των πυραύλων του 1962 ήταν η πρώτη αμφισβήτηση της απόλυτης κυριαρχίας των ΗΠΑ στο Δυτικό Ημισφαίριο και έκανε τον κόσμο να κρατήσει την ανάσα του για μία στιγμή. Ίσως, παρά την νικηφόρα έκβαση του Ψυχρού Πολέμου να ήταν και η πρώτη προειδοποίηση προς τις ΗΠΑ ότι έρχεται ένας πολυπολικός κόσμος διαφορετικός απ' αυτόν που ονειρευόταν το στρατιωτικο-βιομηχανικό σύμπλεγμα των ΗΠΑ. Αυτά δεν γίνονται από ηγέτες δεύτερης κατηγορίας.
Η οικονομική δυσπραγία της Κούβας δεν θα μάθομε ποτέ αν οφείλεται στις ενδογενείς αδυναμίες του καθεστώτος η στον στυγνό εμπορικό αποκλεισμό που επέβαλλαν οι ΗΠΑ. Πάντως το γεγονός ότι εξακολουθούν να κινούνται Κάντιλακ, Φορντ και Ντοτζ της δεκαετίας του '60 πάνω στο νησί, σημαίνει τουλάχιστον ότι οι Κουβανοί είναι εφευρετικοί.  
Δεν μπορεί να αμφισβητήσει κανείς τον βαθειά ανθρώπινο χαρακτήρα του μηνύματος του πιο λαμπρού τέκνου της Επανάστασης. Του Τσε Γκεβάρα.
Αν ο Κάστρο ήταν τόσο ασήμαντος και τόσο μισητός όσο λένε μερικοί δεν θα έμπαινε στον κόπο να αποπειραθεί να τον δολοφονήσει περί τις 600 φορές η CIA, και θα είχαν πετύχει οι απόπειρες ένοπλης εισβολής όπως εκείνη του Κόλπου των Χοίρων.  Δεν συνέβη τίποτε από τα δύο.
Ο Κωστής Στεφανόπουλος από την άλλη ήταν ένας αξιοπρεπής συντηρητικός πολιτικός ο οποίος τίμησε με την παρουσία και το ήθος του το αξίωμα του Προέδρου της Δημοκρατίας.
Είμαι βέβαιος ότι ήξερε τι ερχόταν για την Ελλάδα κι το γράφω μετά λόγου γνώσεως.
Όμως ο θεσμικός του ρόλος του απαγόρευε να παρέμβει. Εκεί νομίζω ότι έκανε λάθος.
Είναι δυνατόν από την θέση που κατείχε να μην γνώριζε τουλάχιστον όσα ανέφερε και η κα Ψαρούδα-Μπενάκη  στην περίφημη προσφώνηση της επί τη αναλήψει των καθηκόντων του του Κ. Παπούλια; 
Όμως δεν το έκανε και αυτό επαναλαμβάνω ήταν λάθος. Ήταν μοναδική ευκαιρία για να μπει ανάχωμα στην κατεδάφιση του πατριωτισμού και της υπεράσπισης της εθνικής ταυτότητας κι κυριαρχίας, απέναντι κυρίως στο ΠΑΣΟΚ αλλά και μερίδας της Νέας Δημοκρατίας που κατεδάφισαν και τα δύο ολοσχερώς. Αν ο Στεφανόπουλος είχε την δύναμη του χαρακτήρα του Κάστρο, ίσως να μην τολμούσε τώρα να αμφισβητεί ο Ερντογάν την εθνική κυριαρχία της πατρίδας μας και ίσως επίσης να είχαν αποτραπεί οι ολέθριοι χειρισμοί Σημίτη.

2. Πως να το κάνει όμως όταν έχει να κάνει με μηχανισμούς όπως αυτούς που περιγράφει ο Thierry Meisan; 
Μετά την ήττα της Νέας Εποχής στις ΗΠΑ, αλλά και προηγουμένως έχει εξαπολυθεί ένας τεράστιος πόλεμος ελέγχου των πληροφοριών που φτάνουν στο Διαδίκτυο και αποτελούν πλέον την πλέον έγκυρη πηγή πληροφόρησης των πολιτών, καθώς εφημερίδες και τηλεοπτικοί σταθμοί, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων έχουν αλωθεί, και βέβαια έχουν χάσει την αξιοπιστία τους.
Έτσι, μέσα από ένα δαιδαλώδες δίκτυο think tanks, στρατιωτικών σχηματισμών εντός του ΝΑΤΟ, γραφεία και Διευθύνσεις της ΕΕ κλπ επιχειρείται να ποινικοποιθεί η ροή και το είδος των πληροφοριών που φτάνουν σε απλούς πολίτες όπως εγώ και σεις.
Ό,τι δεν συμφωνεί με την νεοταξίτικη προπαγάνδα βαφτίζεται "Ψευδές Νέο", κατατάσσεται στην κατηγορία των θεωριών συνωμοσίας και έχουν αρχίσει ήδη οι διαδικασίες για την θέσπιση νομικού πλαισίου για το τι συνιστά "αληθινό νέο" και τι όχι με ποινές για όσους "διασπείρουν θεωρίες συνωμοσίας", μερικές από τις οποίες έχουν αποδειχθεί εξαιρετικά ακριβείς.
Το δίκτυο αυτό περιλαμβάνει στα ενδεχόμενα μέτρα του την φυσική εξόντωση αυτών που γράφουν κάτι που δεν συμφωνεί με την προκατασκευασμένη προπαγάνδα που μας ταΐζουν καθημερινά και η οποία βέβαια δεν έχει καμία αξιοπιστία.
Η ΕΕ προσπαθεί να ταυτίσει την ανακοίνωση πληροφοριών που δεν συμφωνούν με τα νεοταξίτικα σχέδια με "Ρωσσική Προπαγάνδα" και μάλιστα πρόσφατα κατέταξε στην κατηγορία αυτή έγκριτες Ρωσσικές πηγές όπως το RT και τον ιστότοπο Sputnik. http://www.zerohedge.com/news/2016-11-23/merkel-declares-war-fake-news-europe-brands-russias-rt-sputnik-dangerous-propaganda μαζύ με ανεξάρτητους αναλυτές και συγγραφείς που αποδεδειγμένα δεν έχουν καμία σχέση με την Ρωσσία.
Αναμένεται ότι σε κατάσταση πανικού πλέον, το σύστημα θα σκληρύνει την στάση του απέναντι στην ελευθερία της έκφρασης με διάφορα προσχήματα, καθώς τα περί τρομοκρατίας, δικαιωμάτων των LGBT, ελέυθερης οικονομίας και δημοκρατίας, δικαιωμάτων του ανθρώπου υπό νεοταξίτικη οπτική  κλπ όχι μόνον ξεθωριάζουν αλλά δμιουργούν αρνητικές αντιδράσεις στους πολίτες παντού και φέρνουν τα αντίθετα αοτελέσματα.
Παραδείγματος χάριν, είναι Ρωσσική προπαγάνδα η ρήση του Hawking ότι οι πολιτικοί απέτυχαν και εξακολουθούν να αποτυγχάνουν; 
Το διάβασα στο Sputnik, αλλά δεν το είδα σε καμία ευρείας κυκλοφορίας Ελληνική εφημερίδα όπου κυριαρχούν οι "ομιλούσες κεφαλές", το ποδόσφαιρο και οι καμπύλες διαφόρων σεισοπυγίδων.
Παρά τις προσπάθειές τους όμως αποτυγχάνουν. Όπως είχαν προβλέψει οι "συνωμοσιολόγοι" ο συριακός στρατός με την βοήθεια των Ρώσσων και των άλλων συμμάχων τους κατέχει πλέον το 50% του Ανατολικού  Χαλεπιού. Πολλά θα κριθούν για την σταθερότητα της περιοχής τις ερχόμενες εβδομάδες.

3. Μετά την αμφισβήτηση της Συνθήκης της Λωζάνης από τον Ερντογάν, ήρθε και η αντιπολίτευση στην Τουρκία να ενωθεί μαζύ του και μάλιστα υπεβλήθη μήνυση διότι 18 νησιά κατέχονται τρομάρα τους παρανόμως από την Ελλάδα.
Πέρα από κάτι αναιμικές δηλώσεις του κου Στάϊνμάγερ, ουδεμία υποστηριξη από την ΕΕ.
Η Τουρκία κλιμακώνει τις ωμά κατακτητικές της διεκδικήσεις απέναντί μας και ευτυχώς επαγρυπνουν οι Ένοπλες Δυνάμεις με όσα μέσα διαθέτουν.
Προβλέπεται και εδώ όξυνση.
Ένα άλλο σημαντικό γεγονός αφορά την ένσταση διαμαρτυρία καταγγελία του Υπουργού Εξωτερικών κου Κοτζιά ο οποίος ούτε λίγο ούτε πολύ καταγγέλλει εθνική προδοσία όσον αφορά την Κύπρο, και καλά κάνει. Ο Αναστασιάδης και η παρέα του είναι λίαν ύποπτοι μετά τα όσα έκαναν στο οικονομικό πεδίο στην Κύπρο και είτε εσκεμμένα είτε λόγω ανικανότητος θα πρέπει να παραιτηθούν της οιασδήποτε αποπείρας λύσεω Κυπριακού.

4. Μετά και το χθεσινό αποτέλεσμα του Ιταλικού δημοψηφίσματος, το ενδεχόμενο διάλυσης του τερατογενούς, μεταλλαγμένου μορφώματος της ΕΕ είναι ορατό.
Παρά ταύτα ο οικονομικός Χίτλερ δεν κάνει πίσω, όπως ανεμένετο, και πιστεύει στην τελική νίκη της νεοφιλελεύθερης τυραννίας την οποία μας έχει επιβάλλει.
Ούτε συμφωνία, ούτε μείωση του χρέους, ούτε τίποτε.
Μειώσεις σε όλα και περαιτέρω απειλές αν δεν πραγματοποιηθούν  οι "μεταρρυθμίσεις", οι οποίες εχουν αποκτήσει για τους λαούς της Ευρώπης το ίδιο νόημα όπως τα "στρατόπεδα εργασίας".
Η άποψη μου είναι ότι πλέον είναι προτιμότερη η πτώχευση. Δεν θέλω τα εγγόνια μου να ζήσουν ως δούλοι χρέους την νεοεποχίτικη φρηντμανική κόλαση, χωρίς ταυτότητα και χωρίς ψυχή.   

* ....και πριν αλέκτωρ φωνήσει....https://sputniknews.com/us/201612051048198226-us-lawmakers-fake-news-criminalization/.
Αυτή η είδηση αναρτήθηκε μετά την συγγραφή και ανάρτηση της παρούσης. 
Τα πράγματα τρέχουν πολύ γρήγορα και η νίκη Trump έχει καταθορυβήσει.

Δευτέρα, 28 Νοεμβρίου 2016

28 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 2016:ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΔ ΤΟΥ ΧΑΑ

Έως τώρα οι εξελίξεις στον ΓΔ ήταν αναμενόμενες.
Το ζήτημα είναι τι γίνεται απ' εδώ και κάτω.
Βραχυπρόθεσμα η αντιστροφή του αρνητικού κλίματος των τελευταίων τριώνημερών δύσκολα θα επέλθει. Οι ΤΤΑ δείχνουν κάτω και στο σύνολο των τιμών και στα σημεία τάσης και οι μεταταλαντωτές δείχνουν σημεία κόπωσης.


Προς το παρόν στα ακρότατα η εικόνα εδεν είναι άσχημη, αλλά πολλά θα κριθούν ως που θα πάει προς τα κάτω το τωρινό καθοδικό κύμα. Θεωρητικά θα πρέπει να σταματήσει κοντά στις 585-600 μον. και να ακολουθήσει αντίδραση και πιθανά επαναπροσέγγιση των 630. Αλλά αυτό είναι μία θεωρητική άποψη.
Αλλού όμως είναι το ζήτημα και έχει να κάνει με τα μακροπρόθεσμα διαγράμματα.
Τι ακριβώς πολυπλοκότητος ήταν το c  που τελείωσε;
Και κυρίως, γύρω από ποιά πιό πολύπλοκη κυματομορφή περιελίσσεται;
Εφιστώ την προσοχή σας στο γεγονός ότι υφίστανται πλέον οι ελάχιστες προϋποθέσεις για την έναρξη ενός μεγάλου κύματος C 4-5 4-5 σταδίων συστολής (πράσινη γραμμή). Το ζήτημα είναι αν αρχίζει τώρα, η αναβάλλεται . Υπάρχουν αρκετές πιθανότητες να δούμε άλλα δύο κύματα ένα καθοδικό δύο σταδίων και ένα ακόμη ανοδικό, λόγω του ότι το c δύο σταδίων, υποδιαιρείται σε 1,1,1 και αυτό είναι ασύνηθες. Η πιο συνήθης μορφή είναι 1,1,3.
Θα μπορούσε λ.χ. αντί σύνθετου zigzag να δούμε να σχηματίζεται ένα μεγάλο τρίγωνο του οποίου έχομε δει μόνον τα αρχικά κύματα. Αυτό σημαίνει παράταση και συνέχεια της πορείας εταξύ 480-650 πριν από την έναρξη της καθόδου.
Η συμπεριφορά του δείκτη περί τις 580-600 μον. θα κρίνει πολλά.
Συνοψίζοντας: Μετά το hit and run του τελευταίου μηνός αποσύρθηκα και περιμένω τις εξελίξεις με ετοιμότητα είτε για βραχυπρόθεσμη άνοδο είτε για έναρξη μια μεγάλης καθοδικής περιπέτειας.
Οι αριθμοί απεικονίζουν την στασιμότητα σε παρακμή από την μία και την αβεβαιότητα του επομένου βήματος της ιστορίας. Έχουν πολλά να δουν τα μάτια μας ακόμη.

Κυριακή, 27 Νοεμβρίου 2016

ΕΡΧΕΤΑΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΥ;

Οι αρχαιολόγοι και οι ανθρωπολόγοι ταξινομούν τα στάδια του πολιτισμού του ανθρώπου με βάση την τεχνολογία. Έτσι, ονομάζουν την απαρχή της κατασκευής λίθινων  εργαλείων ως παλαιολιθική, την πιο προηγμένη απ' αυτή νεολιθική, μετά έρχεται η επεξεργασία των μετάλλων που χαρακτηρίζει την εποχή του χαλκού, η εποχή του σιδήρου και ούτω καθ' εξής.
Πιστεύω όμως, αν και ήδη χρησιμοποιούνται οι όροι βιομηχανική εποχή, μεταβιομηχανική εποχή και αιώνας της πληροφορίας για να χαρακτηρίσει την περίοδο από τα τέλη περίπου του 17ου αιώνα μΧ έως σήμερα, ότι θα μπορύσε εξ ίσου να χρησιμοποιηθεί ένας όρος ο οποίος αναφέρεται στην πηγή τηε ενέργειας που κινεί τον πολιτισμό και εν προκειμένω, ο άνθρακας κατ' αρχήν και εν συνεχεία, από τον 19ο αιώνα ως σήμερα, το πετρέλαιο. Δεν είναι μόνον η χρήση του πετρελαίου ως κινητήριας δύναμης του πολιτισμού, αλλά και η χρήση των παραγώγων του σε αναρίθμητα προϊόντα και υποπροϊόντα που δικαιολογούν την πρότασή μου. 
1 ΛΙΓΗ ΙΣΤΟΡΙΑ  ΣΧΕΤΙΚΗ ΜΕ ΤΟ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ.
Η χρήση του πετρελαίου από τον άνθρωπο χάνεται στα βάθη της ιστορίας.
Είναι πολύ πιθανό να χρησιμοποιήθηκε πίσσα για την στεγανοποίηση των πλωΐμων της προϊστορίας. 
Έμμεση μαρτυρία αποτελεί η Αγία Γραφή, όπου ο Θεός δίδει την εξής οδηγία στον Νώε πριν τον Κατακλυσμό (Γεν. 6,14): 
"14 ποίησον οὖν σεαυτῷ κιβωτὸν ἐκ ξύλων τετραγώνων· νοσσιὰς ποιήσεις τὴν κιβωτὸν καὶ ἀσφαλτώσεις αὐτὴν ἔσωθεν καὶ ἔξωθεν τῇ ἀσφάλτῳ."
 Ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι οι πύργοι και τα τείχη της Βαβυλώνας ήταν επιστρωμένοι με άσφαλτο, πράγμα που υποστηρίζει και ο Διόρδωρος ο Σικελιώτης, οι ανώτερες τάξεις των Περσών χρησιμοποιούσαν το πετρέλαιο ως καύσιμο για να φωτίζουν τα σπίτια  τους και ως φάρμακο, ενώ το πετρέλαιο που αναβλύζει στην Ζάκυνθο (αλλά εμείς ακόμη να το συλλέξομε μήπως και δούμε άσπρη μέρα) είναι γνωστό από την αρχαιότητα.Οι Κινέζοι έσκαψαν τα πρώτα πηγάδια, έκαιγαν το πετρέλαιο και χρησιμοποιούσαν το υπόλειμμα για την παραγωγή αλατιού και απ' ότι φαίνεται ο πολυμαθής επιστήμονας και πολιτικός Σεν Κούο πού έζησε επί της δυναστείας των Σούγκ, στις αρχές του 11ου αιώνα, έδωσε στο πετρέλαιο το όνομά του. Η λέξη που δημιούργησε, "έλαιο του βράχου", "της πέτρας", χρησιμοποιείται ακόμη στην Ιαπωνία.
Τον 9ο αιώνα οι δρόμοι της Βαγδάτης είναι στρωμένοι με άσφαλτο και η μεγαλύτερη πετερελαιοπαραγωγός περιοχή είναι το Μπακού. 
Οι Άραβες αλχημιστές με επικεφαλής τον Ραζή, διΰλισαν πρώτοι το πετρέλαιο και παρήγαγαν κηροζίνη την οποία χρησιμοποιούσαν για τα λυχνάρια τους, ενώ ήταν επτασφράγιστο στρατιωτικό μυστικό η παραγωγή πτητικών και εύφλεκτων παραγώγων του πετρελαίου από τους Άραβες. 
Εκείνοι εισήγαγαν τα προϊόντα διΰλισης μέσω Ισπανίας και στην Δυτική Ευρώπη, ενώ οι γείτονες Ρουμάνοι εξορύσσουν και χρησιμοποιούν παράγωγα του πετρελαίου ήδη από τον 13ο αιώνα.
 O sir Walter Raleigh επισημαίνει την ύπαρξη την ύπαρξη "λιμνών πίσσας" στον Τρινιντάντ το 1595 και λίγο αργότερα ένας Φραγκισκανός μοναχός περιγράφει φυσικές πετρελαιοπηγές στην Ν. Υόρκη. Ένας Καναδός επισημαίνει τις πετρελαιοπηγές της περί το 1750 Πεννσυλβάνιας, εκεί που αργότερα θα ξακινήσει η αμερικανική βιομηχανία πετρελαίου.
Την ίδια εποχή επί αυτοκρατείρας Ελισσάβετ δημιουργείται στην Ρωσσία το πρώτο βιομηχανικό σύμπλεγμα εξόρυξης-διΰλισης από τον Φιοντόρ Πριαντούνωφ.
Το αυτοκίνητό σας τρέχει χάρις σ' αυτόν τον μελαγχολικό κύριο.
Τον γνωρίζετε; Θα έπρεπε. Όπως γνωρίζετε τον Fleming η τον Nobel.

Είναι ο κύριος Ignacy Lukasiewicz, Πολωνός την καταγωγή και ο άθρωπος που απέσταξε κηροζίνη και βενζίνη σε μεγάλη κλίμακα από το πετρέλαιο, επιφέροντας βελτιώσεις στην μέθοδο απόσταξης του πετρελαίου και την παραγωγή κηροζίνης αυτού του κυρίου από τον Καναδά που επίσης πάω στοίχημα, πλην των πετροχημικών μεταξύ των αναγνωστών, ότι δεν τον ξέρετε:


Είναι ο κύριος Abraham Pineo Gesner, ο οποίος δημιούργησε την πρώτη ανταγωνιστική πρός το φαλαινόλαδο ως φωτιστικό καύσιμο βιομηχανική εταιρεία, την ίδια εποχή που εμείς μεσούσης της εθνικοαπελευθερωτικής επανάστασης, είχαμε επιδοθεί σε εμφύλιο, δηλαδή το 1824.
Η εταιρεία του απορροφήθηκε αργότερα από τον γίγαντα της αμερικανικής πετρελαϊκής βιομηχανίας, την Standard Oil.
Η νεότερη τεχνολογία εξόρυξης με την χρήση γεωτρύπανων αρχίζει από τον Drake στην Pennsylvania και την West Virginia την δεκαετία του 1850 και γρήγορα επεκτείνεται στο Τέξας, την Οκλαχόμα και κατόπιν σε άλλες πολιτείες των ΗΠΑ, δημιουργώντας έναν τεράστιας οικονομικής και πολιτικής ισχύος κλάδο δραστηριότητας, καθώς εμφανίζεται στο προσκήνιο η μηχανή εσωτερικής καύσης.
Απ' εκεί και πέρα η διευρυνόμενη  χρήση του πετρελαίου ως καυσίμου, βάσης παραγωγής απειράριθμων βιομηχανικών χημικών ουσιών, λιπαντικών κλπ επιταχύνεται με τρομακτικό ρυθμό σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του πλανήτη και δεν υπάρχει τομέας του ανθρώπινου πολιτισμού που το πετρέλαιο δεν υπεισέρχεται είτε αμέσως είτε εμμέσως
Στην Ολλανδική τότε Ιάβα ανακαλύπτοναι μεγάλα κοιτάσματα από την εκμετάλλευση των οποίων προήλθε η Dutch Shell, όπως και στην Μέση Ανατολή ενώ η Ρωσσία αξιοποιεί τα κοιτάσματα του Αζερμπαϊτζάν σε μεγάλη έκταση.
Ακολουθεί η δημιουργία των "πέντε Αδελφών", η ανάμειξη των Ροκφέλερ και των Ρότσιλντ στην πετρελαϊκή βιομηχανία, η ανάδειξη από το 1950 και μετά του πετρελαίου ως του κορυφαίου βιομηχανικού καυσίμου, η σύνδεση της γεωπολιτικής με την κατοχή και νομή των πετρελαϊκών πεδίων  και τα υπόλοιπα είναι γνωστά και κάποτε θα αναφερθούμε με περισσότερες λεπτομέρειες.
Άλλος όμως είναι ο σκοπός του σημερινού άρθρου.
Σκοπός είναι η ανησυχία που προέρχεται από μία ομάδα ερευνητών και συνδέει την θερμοδυναμική με την οικονομία του πετρελαίου και την λεγόμενη θεωρία του "αυχένα του Ολντουβαί", όπου βρέθηκαν τα απολιθωμένα οστά της "Λούσυ", του αρχαιότερου γνωστού ανθρωποειδούς από το διάσημο ζεύγος Leake, των Νοτιοαφρικανών παλαιοανθρωπολόγων.
2 ΠΩΣ ΕΞΕΛΙΧΘΗΚΕ ΚΑΙ ΠΟΥ ΒΑΣΙΖΕΤΑΙ Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΟΥ "ΑΥΧΕΝΑ ΤΟΥ ΟΛΝΤΟΥΒΑΙ". 
Η συζήτηση ξεκίνησε από το Κλαμπ της Ρώμης το 1969. 
Τότε ο καθηγητής του MIT Jay Forrester, ο οποίος απεβίωσε πρόσφατα σε ηλικία 98 ετών, παρουσίασε μία αναφορά η οποία αργότερα έγινε διάσημο βιβλίο  με τον τίτλο "World Dynamics". http://golibgen.io/view.php?id=62773  
Στην αναφορά του και στο βιβλίο ο Forrester προέβλεπε μέσω ενός πολύπλοκου αλλά ισχυρού μοντέλλου της κινητικής των βασικών παραμέτρων που καθορίζουν την ύπαρξη της ανθρωπότητας, ότι όχι μόνον το μέλλον της δεν ήταν λαμπρό όπως υποστήριζαν οι θιασώτες της τεχνολογικής επανάστασης που θεωρούσαν ότι όποιο εμπόδιο και να βρισκόταν μπροστά μας θα λυνόταν μέσω της επιστημονιικής και της τεχνολογικής προόδου, αλλά ότι λόγω εξάντλησης των μη ανανεώσιμων πόρων θα κατέρρεε κάποια στιγμή τον 21ο αιώνα, με ελλείψεις σε τρόφιμα, βασικά μέταλλα και πετρέλαιο να κάνουν την εμφάνισή τους νωρίτερα. Η ανθρωπότητα, αν συνέχιζε να λειτουργεί με βάση την εκθετική ανάπτυξη της οικονομίας είχε και έχει ημερομηνία λήξεως και επιστροφή όχι απλώς στην παλαιολιθική εποχή, αλλά ακόμη πιο πίσω στην εποχή του αυχένα του Olduvai μερικά εκατομμύρια χρόνια πριν. 
Μπροστά στις προβλέψεις του Forrester, ο Malthus ήταν αισιόδοξος.
Η μόνη διέξοδος ήταν σταθερότης πληθυσμού και ρυθμού κατανάλωσης μη ανανεώσιμων υλικών μέχρι να βρούμε λύσεις, σύμφωνα με τον Forrester.
Αυτό σήμαινε αλλαγή του μοντέλλου της ανταγωνιστικής εκθετικά αναπτυσσόμενης οικονομίας σε κάτι άλλο.
Στην αρχή, το βιβλίο προκάλεσε ισχυρό ενδιαφέρον και ξεκίνησε μία παραγωγική συζήτηση η οποία γρήγορα εξελίχθηκε σε δαιμονοποίηση του συγγραφέα και της πρότασής του και ερμηνείες στρεβλωμένες μέσα από τον φακό της πολιτκής και των οικονομικών συμφερόντων.
Οι διανοητές του Τρίτου Κόσμου θεώρησν ότι πρόκειται για απάτη της Δύσης που σκοπό είχε να τους κρατήσει φτωχούς. Η ΕΣΣΔ αποφάσισε ότι ο κομμουνιστικός κόσμος δεν θα επηρρεαζόταν λόγω της κεντρικά σχεδιαζόμενης οικονομίας του, και βέβαια οι καπιταλιστές επαναστάτησαν θεωρώντας εξωπραγματική και αντιδραστική την  άποψη ότι έπρεπε να σταματήσει να αναπτύσσεται εκθετικά η οικονομία. 
Η εποχή της μεγάλης οικονομικής ανάπτυξης και της απόπειρας παγκοσμιοποίησης της οικονομίας που ακολούθησε τα απόμεα χρόνια, έσβησε τον Forrester από την μνήμη των ανθρώπων. 
Όμως σαράντα χρόνια αργότερα, αρκετές ομάδες επισημόνων ξαναεπισκέπτονται το βιβλίο και τις ιδέες του και από την δεκαετία του 1990 έχει αρχίσει να γίνεται λόγος  για peak oil, δηλαδή για προσέγγιση η υπέρβαση του μεγίστου ρυθμού άντλησης του πετρελαίου και εξεύρεσης νέων κοιτασμάτων.
Στην κίνηση αυτή μεταξύ άλλων μετέχει και ένας Ιταλός επιστήμονας ο Ugo Bardi ο οποίος υπερασπίζεται τις θέσεις του Forrester στο βιβλίο του "The limits to growth revisited". http://golibgen.io/view.php?id=693719      
Γράφει ένα ιστολόγιο μαζύ με την ομάδα του γύρω από το ΄μέλλον της ανθρωπότητας το οποίο συνιστώ ενθέρμως να επισκεφθείτε. http://cassandralegacy.blogspot.gr/
3 ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΟ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ.
Τον περασμένο Οκτώβριο αναρτήθηκε από τον Raul Meijer ένα άρθρο στον ιστότοπο Market Oracle τον οποίο παρακολουθώ ένα άρθρο που μου προκάλεσε εντύπωση.
http://www.marketoracle.co.uk/Article56943.html 
Εκεί ο συγγραφέας αναπαράγει και επεξηγεί την συνέντευξη του Louis Arnoux ο οποίος έκανε μία προσέγγιση του προβλήματος της διαθεσιμότητας και κατνάλωσης της ενέργειας του πετρελαίου με βάση αρχές της θερμοδυναμικής.
Όπως είναι γνωστό, η ενέργεια δεν δημιουργείται εκ του μηδενός, και όλες οι μορφές ενεργείας μετατρεπόμενες σε άλλες μορφές καταλήγουν στην θερμότητα και αύξηση της αταξίας του συστήματος (δεύτερο θερμοδυναμικό αξίωμα, εντροπία. Λόγω του δευτέρου θερμοδυναμικού αξιώματος δεν είναι δυνατή η πλήρης μετατροπή μιας μορφής ενεργείας σε άλλη. Υπάρχει πάντοτε το κόστος της αύξησης της αταξίας του συστήματος).
Το πετρέλαιο περιέχει μία μορφή χημικής ενεργείας αποθηκευμένης στους υδρογονάνθρακες που περιέχει.   Καιόμενο, παράγει θερμότητα η οποία χρησιμοποιείται για την κίνηση μηχανών κλπ και οι ουσίες που περιέχει υποβαλλόμενες σε χημικές αντιδράσεις παράγουν άλλες που είναι χρήσιμες για τον άνθρωπο.
Παντού όμως ισχύει το θερμοδυναμικό ισοζύγιο ενεργείας (πρώτο θερμοδυναμικό αξίωμα), όπου η καταναλισκόμενη ενέργεια ισούται με αυτή που είναι αποθηκευμένη σε συγκεκριμένη ποσότητα πετρελαίου ( η κατασκευή αεικινήτου είναι αδύνατη λόγω του πρώτου θερμοδυναμικού αξιώματος).
Ερώτησε λοιπόν ο Δρ. Arnoux: Πόσο τοις εκατό από την ενέργεια που περιέχει ένα βαρέλι πετρελαίου ξοδεύεται λόγω του δευτέρου θερμοδυναμικού αξιώματος, πόσο ξοδεύεται για την εξόρυξη, μεταφορά κλπ του βαρελιού και πόσο είναι διαθέσιμο  για την αύξηση του Ακαθάριστου Εγχωρίου Προϊόντος της οικονομίας; 
Η σχέση αυτή είναι σταθερή η έχει αλλάξει με τον καιρό; 
Αυτό που βρήκε απεικονίζεται στην πιο κάτω διαφάνεια. 

Η μπλε γραμμή απεικονίζει το ποσοστό ενέργειας που αναλίσκεται λόγω δευτέρου θερμοδυναμικού αξιώματος και είναι σταθερό με τον χρόνο.
Η κίτρινη γραμμή απεικονίζει το ποσοστό ενέργειας ενός βαρελιού πετρελαίου που δαπανάται για την αναζήτηση νέων κοιτασμάτων, την εξόρυξη, την μεταφορά, το κόστος διανομής κλπ και η κόκκινη γραμμή είναι το ποσοστό ενέργειας που είναι η "ωφέλιμη" ενέργεια που μεταφράζεται σε αύξηση του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος. Το 1920 το ποοστό αυτό ήταν 70% της συνολικής ενέργειας ενός βαρελιού πετρελαίου, ενώ το 2015, λόγω της εκμετάλλευσης πιο δαπανηρών κοιτασμάτων, π.χ. υποθαλάσσιων και αύξησης των αποστάσεων μεταφοράς σε συνδυασμό με την ανάτπυξη οικονομιών που βρίσκονται μακριά από τις πετρελαιοπηγές και συνεπώς της αύξησης της δαπάνης ενεργείας γι' αυτούς τους λόγους, το "ωφέλιμο" ποσοστό ενέργειας που πηγαίνει στην αύξηση του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος έχει πέσει στο 17% και η πρόβλεψη είναι ότι θα μηδενιστεί περί το 2030
Aυτή η εικόνα επιδεινώνεται και από δύο άλλα φαινόμενα. Tο φαινόμενο του δρομέα που τρέχει πάνω σε έναν διάδρομο, όπου καθώς αυξάνεται η ταχύτητα του ιμάντα ο δρομέας πρέπει να αυξήσει την ταχύτητά του για να παραμείνει στάσιμος και το αντίστροφο φαινόμενο της επιτάχυνσης του όταν τρέξει προς την κατεύθυνση του διαδρόμου.H πρώτη κατάσταση αναφέρεται στην επιτάχυνση των ρυθμών της παραγωγής ενέργειας λόγω αύξησης του πληθυσμού, ανάπτυξης της οικονομίας κλπ, όπου οι πετρελαϊκές εταιρείες πρέπει να δαπανήσουν περισσότερη ενέργεια για να αναζητήσουν σπανιώτερα και δυσκολότερα κοιτάσματα (βλ. σχιστολιθικό πετρέλαιο), να  αυξήσουν περισσότερο και με πιο δαπανηρό και οικονομικά και ενεργειακά τρόπο την άντληση διανομή κλπ, με αποτέλεσμα η πορεία προς το 2030 να μην γίνεται με σταθερή αλλά με αυξανόμενη ταχύτητα. Θα πρέπει να τρέξουν πιο γρήγορα για να παραμείνουν το ίδιο αποδοτικές όπως σήμερα.Η δεύτερη κατάσταση αναφέρεται στην απότομη αλλαγή πηγών ενέργειας, οι οποίες όμως απαιτούν υποδομές που έχουν ενεργειακό κόστος και όπου κατά την μετάβαση καθώς θα μειώνεται ο ρυθμός παραγωγής πετρελαίου την στιγμή που θα χρειάζεται περισσότερη ενέργεια για να κατασκευασθούν και να συντηρηθούν οι νέες μονάδες παραγωγής ενέργειας από άλλες πηγές, αυτό θα οδηγήσει γρηγορότερα σε μηδενισμό του "ωφέλιμου" ποσοστού δαπανώμενης ενέργειας από το πετρέλαιο. Όσον αφορά τις νέες πηγές και κοιτάσματα η κατάσταση απεικονίζεται από ένα διάγραμμα που αναρτήθηκε στο Bloomberg. Στο διάγραμμα φαίνεται η πορεία της ανακάλυψης νέων κοιτασμάτων.Ο οργανισμός Bloomberg κάθε άλλο παρά ανήκει στις "Κασσάνδρες" και η εικόνα είναι απογοητευτική. Ο ήδη κατά μέσο όρο απομειωμένος ρυθμός ανακάλυψης καινούριων κοιτασμάτων έχει σχεδόν μηδενισθεί λόγω της οικονομικής κρίσης.