Δευτέρα, 1 Αυγούστου 2016

31 ΙΟΥΛΙΟΥ, 2016: ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΔ ΤΟΥ ΧΑΑ. ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ.

1. ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ.

"To hell and back".
Αυτός ήταν ο τίτλος ενός πολεμικού έργου με τον Audie Murphy του 1955.
Διηγείται την ιστορία ενός νεαρού στρατιώτη από το Τέξας που μόνος του έσωσε τον λόχο του κάπου στην Γαλλία το 1945 και έγινε ο πιο παρασημοφορημένος στρατιώτης στην ιστορία των ΗΠΑ.  
Μου είχε κάνει εντύπωση όταν το πρωτοείδα γύρω στα τέλη της δεκαετίας του '50, αρχές της δεκαετίας του '60 με τον ελληνικό τίτλο "Γυρίζω απο την Κόλαση" και στα όνειρά μου ήθελα να του μοιάσω.

Η δική μου κόλαση δεν έχει τίποτε να κάνει με ηρωϊσμούς και παράσημα. 
Έχει να κάνει με το σφουγγάρι του πανδαμάτορος χρόνου και το σβύσιμο ζωών και ιστοριών σε μια και μόνο στιγμή, την Ελλάδα του σήμερα και το χάος που ανοίγεται κάτω από τα πόδια των ανθρώπων της τρίτης ηλικίας. Χάος ψυχικό, σωματικό, κοινωνικό, οικονομικό.

Στις 14 Ιουλίου πήρα ένα επείγον τηλεφώνημα από την σύζυγό μου Αντιγόνη, ότι η μητέρα είναι άρρωστη. Πονούσε στην κοιλιά και η Αντιγόνη και η Βάσω, η κυρία που φρόντιζε την μητέρα στο σπίτι απ' όπου αρνείτο όλα αυτά τα χρόνια να μετακινηθεί, αντέδρασαν αστραπιαία. 
Η Αντιγόνη, ίδιας ηλικίας με μένα και πολύ πιο ακμαία, φρόντισε για την μεταφορά της στο νοσοκομείο της που είναι νοσοκομείο Παίδων, παρά τον φόρτο της δικής της δουλειάς και μέσα σε λίγες ώρες ξέραμε ότι επρόκειτο για διάτρηση του παχέος εντέρου και χρειαζόταν επειγόντως χειρουργείο, χάρις στην φροντίδα της και την φροντίδα των εκεί καλών συναδέλφων.

Βρήκα το τελευταίο εισιτήριο για την Αθήνα από το Ηράκλειο στην τελευταία πτήση της Aegean τα παράτησα όλα και έτρεξα. Έφτασα στο νοσοκομείο "Αμαλία Φλέμιγκ" τα μεσάνυχτα.
Η κυρία Δεδεμάδη Δ/ντρια της Χειρουργικής Κλινικής και οι συνεργάτες της είχαν ήδη χειρουργήσει την μητέρα, που κλείνει τα 91 στις 8 Αυγούστου και ω του θαύματος ήταν ζωντανή. 
Μας ενημέρωσε με χαμηλή, σίγουρη καλοσυνάτη φωνή η αναισθησιολόγος κα Γκάτζου, μία καταπληκτική συνάδελφος.
Αντίκρυσα   κάτωχρη, αγνωριστη την μητέρα να κοιμάται με το φάσμα του θανάτου να πλανάται πάνω από ένα συρρικνωμένο αποσκελετωμένο κορμάκι με σωλήνες και καθετήρες παντού, όπου μπορούσαν να μπουν.
Έπιασα το διπλανό κρεββάτι, χωρίς κλινοσκεπάσματα και μαξιλάρι και παρακολουθούσα την ανάσα της. Λαγοκοιμήθηκα τις πρώτες πρωϊνές ώρες. Είχαμε κερδίσει τον πρώτο γύρο.

Την άλλη μέρα ξύπνησε και ήταν ελαφρά αποπροσανατολισμένη. 
Μετά την ενημέρωση από τους ηρωϊκούς συναδέλφους που μόνον το φωτοστέφανο τους λείπει για να χαρακτηριστούν άγιοι και κρατούν το δημόσιο σύστημα υγείας βαρύτατα τραυματισμένο ακόμη όρθιο, πήγα σπίτι αλλά που ύπνος.  Τρεις έως τέσσερις νοσηλεύτριες, ψύχραιμες, αποτελεσματικές αλλά και αυστηρές φέρνουν βόλτα ολόκληρη την Κλινική και το βράδυ εφημερεύει μία.
Τιμή για το λειτούργημά τους.
 Όμως, κάποιος λειτουργός της δικαιοσύνης θα πρέπει να αναλάβει να εξετάσει την επάρκεια σε αριθμό των υγειονομικών στο δημόσιο σύστημα υγείας. Οι άνθρωποι αυτοί είναι ελάχιστοι για να φέρουν σε πέρας το γιγαντιαίο σε μέγεθος έργο που έχει πέσει πάνω τους. Αυτό το διαπιστώνει κανείς τις ημέρες της εφημερίας. Δεν υπερβάλλω αν πω ότι οι αριθμητικές σχέσεις έχουν κάτι από το έπος του '40 και όπως και εκείνοι, νικούν στο μέτωπο και προδίδονται στα μετόπισθεν.
Το μεγάλο αίσχος του κράτους είναι στην συντήρηση του νοσοκομείου, που θυμίζει κάτι από Χαλέπι, αν και το πευκόφυτο περιβάλλον προϊδεάζει ευχάριστα.

Άβαφτες, ξεφτισμένες επιφάνειες, υδραυλικά της τρομάρας στις τουαλέτες, κρεμασμένα καλώδια παντού.
Ευτυχώς το βοηθητικό προσωπικό το κρατά καθαρό.
Και βέβαια οι ελλείψεις σε υλικά, και υγειονομικά σε μικρότερο βαθμό, αλλά σε κλινοσκεπάσματα, μαξιλαροθήκες, κουβέρτες, πετσέτες.
Ιδιαίτερη μνεία χρειάζονται και οι κυρίες του κυλικείου του νοσοκομείου που ο ανθρωπισμός και η καλωσύνη τους δεν λέγεται. Έχουν αναλάβει την εξ ιδίων συντήρηση και του κου Νίκου, ενός άτυχου αξιοπρεπέστατου αστέγου ο οποίος έχει εγκατασταθεί, προσωρινά ελπίζω, στο ισόγειο σαλόνι του νοσοκομείου. Που βρίσκουν το απόθεμα ψυχής δεν γνωρίζω. Είναι ένα από τα μεγάλα μυστήρια αυτού του έθνους, που σε βγάζει από τα ρούχα σου με την αναρχία, τις παρανομίες και τις ατιμίες από την μια και από την άλλη σε θαμπώνει και σε σκλαβώνει με την αυθόρμητη βοήθεια, τον γλυκό λόγο, τον κερασμένο καφέ εκεί που δεν τον περιμένεις και το θυμόσοφο βλέμμα που λέει: "Υπομονή. Θα περάσει κι αυτό".  

Ούτε εγώ ούτε η Αντιγόνη μπορούσαμε να την φροντίσομε επί 24ωρου βάσεως,  ούτε το νοσοκομείο. Άρχισε το δώσε στο παραοικονομικό κύκλωμα των β' κατηγορίας "αποκλειστικών" αλλοδαπών Γεωργιανών κυριών και της Αλβανίδας που έως τώρα φρόντιζε την μητέρα τρεις φορές την εβδομάδα. Είναι ένας άλλος κόσμος. Ο κόσμος της παραοικοκονομίας με τους δικούς του ανθρώπους, ιεραρχία και κανόνες και αλλοίμονο σ' αυτόν που θα πάει να τον πειράξει.

Μετά από μία ταραχώδη νοσηλεία που δαπανήθηκαν όλα τα σωματικά και φυσικά αποθέματα της οικογένειας, για να αντιμετωπιστούν και ιατρικά προβλήματα, όπως αρρυθμίες και κυρίως ένα οργανικό ψυχοσύνδρομο αρκετά σοβαρό που καθιστούσε αδύνατη την επικοινωνία και εξαιρετικά δύσκολη την νοσηλεία, κατέστη προφανές, ότι η μητέρα δεν μπορεί να γυρίσει σπίτι και άρχισε το ψάξιμο για οίκο ευγηρείας. Βρήκαμε κάτι εξαιρετικό νομίζω, με ικανούς και αποτελεσματικούς επαγγελματίες και περιβάλλον που δεν έχει να ζηλέψει τίποτε από ένα καλό ξενοδοχείο. Αλλά εδώ συνειδητοποιώ ότι θα πρέπει να συμπληρώνω την σύνταξη της μητέρας για να έχει το περιβάλλον που της αξίζει και αυτό δεν είναι εύκολο λίγους μήνες πριν την αποστρατεία.

Η πιο τραυματική εμπειρία όμως ήταν το κλείσιμο του σπιτιού που μεγάλωσα στην Ν. Ελβετία.
Φωτογραφίες, μία κούπα, τα γυαλιά του πατέρα, τα βιβλία μου, ο αναπτήρας , η πρώτη συσκευή τηλεφώνου του σπιτιού, σκεύη και κουζινικά, ρούχα, φάρμακα, μυρωδιές, χρώματα, σημειώματα "λογαριασμός ΔΕΗ να πληρωθεί στις 5/6/68", εφημερίδες, τετράδια, σημειώσεις.

Όλα έχουν νόημα για εκείνον που κρατά το κλειδί και το κλειδί το έχω εγώ και κλείνω την πόρτα.
Κανείς εκτός από μένα δεν μπορεί να ανασυνθέσει και να διηγηθεί την ιστορία της οικογένειάς μας με τους θριάμβους και τις ήττες της τις καθημερινές γκρίνιες και τα τραύματα που κουβαλώ ακόμη μέσα μου, τις μικρές καθημερινές δολοφονίες. Ο Αριστοτέλης είχε άδικο.
Δεν είναι φύσει κοινωνικό ον ο άνθρωπος, αλλά από ανάγκη. 
Όλα αυτά έπεσαν στην μαύρη τρύπα του παρελθόντος με το γύρισμα  του κλειδιού στην εξώπορτα.
Και όμως, αν αυτοί που βεβαιώνουν πως το Σύμπαν είναι ένα ολόγραμμα έχουν δίκιο, τότε η πληροφορία του κάθε αντικειμένου, η γεωμετρία των ατόμων του δηλαδή, δεν χάνεται ακόμη και αν πέσει στην μαύρη τρύπα. Μένει η ανάμνηση από ένα χάδι, ένα χαμόγελο, ένα φιλί και η συγκίνηση που ένοιωσα όταν η μάνα μου, πρώϊμα, με κάθισε στα γόνατά της και μου έδειξε σε ένα τετράδιο με καρέ φύλλα την πρόσθεση και την αφαίρεση, όταν ήμουν ακόμη στο νηπιαγωγείο του "Παταριά" δυό δρόμους πιο πάνω από το σπίτι.

Τώρα είναι σε έναν όμορφο τόπο κοντά στην θάλασσα, έχει παρέα και κατά διαλείματα το μυαλό της είναι ξυράφι. Το σπίτι στην Νέα Ελβετία περιμένει τον καινούριο του ένοικο για να στεγάσει νέες ελπίδες και οι τοίχοι του να ακούσουν γέλια από παιδιά.

Τι θα γινόταν όμως η μάνα μου με την πετσοκομένη σύνταξη αν δεν είχε εμάς;
Ούτε θέλω να το σκέφτομαι.

2. ΤΙ ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΜΕ ΤΟΝ ΓΔ ;

Η ανάλυση συστολής λέει ότι έχομε συμπληρώσει μεγάλης πολυπλοκότητας και επομένως και διάρκειας και μεγέθους κύματα C προς τα κάτω, και η τάση αν και βρισκόμαστε ακόμη σε περίοδο μακροχρόνιας διόρθωσης καθώς θα πρέπει να συμπληρωθούν διορθωτικά κύματα ακόμη μεγαλύτερης πολυπλοκότητας πριν ξαναμπούμε σε μακροχρόνια ανοδική τροχιά, προς το παρόν αναμένεται στην χειρότερη περίπτωση πλαγιοανοδική κίνηση μεταξύ του πυθμένα των 470 μον. περίπου και 720 μον. και στην καλύτερη μία ακόμη μεγαλύτερη άνοδος, προς το 38% της καθόδου από τις 1340 μον δηλαδή κάπου κοντά στις 900 μον. 



Οι ταλαντωτές αναδρομής, στα μεν ακρότατα, και σε πιο βραχυπρόθεσμο ορίζοντα μετά την βύθιση των προηγουμένων τριών μηνών δείχνουν προς τα πάνω, και στην συνολική σειρά, τα ημερήσια δηλαδή κλεισίματα, μετά την κάθοδο του brexit που εμφανίστηκε μετά τις δύο πρώτες ημέρες εξαιρετικά αδύναμη, δέιχνουν επίσης ανοδική διάθεση.
 

Προσέξτε την θετική απόκλιση του ταλαντωτή αναδρομής. 
Με πιθανότητα 80% είναι προγνωστικό σημείο περαιτέρω ανόδου.

Συνοψίζοντας. Αναμένω περαιτέρω άνοδο από τα παρόντα επίπεδα μεσοπρόθεσμα στο πλαίσιο ενός ανοδικού διορθωτικού κύματος το οποίο έχει ήδη αρχίσει.




Δευτέρα, 18 Ιουλίου 2016

18 ΙΟΥΛΙΟΥ, 2016: H ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΠΑΡΤΙΔΑ ΣΚΑΚΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΛΕΟΝ BLITZ. ΑΛΛΑ ΤΙΝΑ.

1. Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΠΑΡΤΙΔΑ ΣΚΑΚΙ ΓΙΝΕΤΑΙ BLITZ.

Ομολογώ ότι αδυνατώ να παρακολουθήσω πλέον τις εξελίξεις, τους μηχανισμούς και την λογική τους.
Μεταξύ της τελευταίας ανάρτησης και της σημερινής, είχαμε νέο χτύπημα του ISIS στην Νίκαια, την ημέρα της εορτής που απαγορεύει στους Γάλλους να οδηγήσουν σε πλοία και αεροπλάνα όσους βρίσκονται παράνομα στην χώρα τους και να τους στείλουν στις πατρίδες τους, δίνονατας το σύνθημα για παρόμοιες ενέργειες και από τις υπόλοιπες "ευρωπαϊκές" χώρες ενώ παράλληλα θα ζητούσε από την διεθνή κοινότητα μία εκτεταμένη επέμβαση για να διασφαλισθούν ανθρώπινοι όροι διαβίωσης και ασφάλειας γι' αυτούς τους ανθρώπους.
Αντ' αυτού Γάλλος πολιτικός μας πληροφορεί ότι θα πρέπει να ζούμε με την τρομοκρατία.
Εμ, τα κάνανε θάλασσα, εμ φορτώνουν στους πολίτες την ευθύνη της προσωπικής τους ασφάλειας που θα πρέπει να ανεχθούν την παρουσία ανθρώπων που επιβουλεύονται την ζωή τους στην ίδια τους την χώρα. Για ποιό λόγο θα πρέπει να συμβεί αυτό, δεν μας εξηγεί όμως ο καλός κύριος. Αν αυτό δεν είναι εσχάτη προδοσία τότε τι είναι; 
Οι Γάλλοι και λοιποί  "ανθρωπιστές" δεν κατάλαβαν ότι η Μ. Βρεττανία βγαίνει από την ΕΕ γι' αυτό ακριβώς τον λόγο και καλά κάνει.
Η Κίνα χάνει την "μονομερή" δίκη στην Χάγη και η προοπτική ειρηνικής επέκτασης στην Ν. Σινική Θάλασσα γίνεται δύσκολη υπόθεση. Αυτοί δεν το έχουν τίποτα να αρχίσουν να ρίχνουν χώματα και πέτρες στον ωκεανό μέχρι να μπορούν να πάνε περπατώντας ως όπου νομίζουν ότι είναι τα σύνορά τους.
Και τέλος τα Τουρκικά.
Από τη  μία σε μία μεγαλοφυή κίνηση ο Ερντογάν, ζητά συγγνώμην από τους Ρώσσους, αποφεύγοντας τον κίνδυνο άμεσης και ταπεινωτικής ήττας στην Συρία και την δημιουργία κουρδικού κράτους και από την άλλη τα βρίσκει με το Ισραήλ. 
Λίγο αργότερα, προχθές δηλαδή, εκδηλώνεται πραξικόπημα. Ήταν κακά σχεδιασμένο και χωρίς να λάβει υπ' όψιν ούτε την λαϊκή βούληση στην γείτονα όπου πολύς κόσμος έχει φάει ψωμάκι από τον Ρ. Τ. Ερντογάν, νόμιμο και παράνομο που είναι και αφορολόγητο, από την αγοραπωλησία λαθραίου πετρελαίου από την Συρία ως την βιομηχανία των διακινητών, ναρκωτικά, όπλα και όλα τα ενδιάμεσα έντιμα επαγγέλματα όπου με τον "ιδρώτα" του προσώπου τους οι γείτονες εξασφαλίζουν τον επιούσιο, ούτε να έχει προετοιμαστεί καλά από άποψη εξασφάλισης της υποστήριξης όλων των κλάδων των ενόπλων δυνάμεων και κυρίως των δυνάμεων ασφαλείας.
Απέτυχε βέβαια, και το ωραίο είναι ότι πήραν επάνω τους την υπόθεση οι δικοί μας οι δημοσιογράφοι για να τονίσουν την σημασία των ρυπαρών τους δραστηριοτήτων που ονομάζουν ειδησεογραφία, και μας κουνάνε το δάχτυλο για την σημασία των ΜΜΕ όλων των αποχρώσεων δυνατοτήτων και τρόπων στην προάσπιση της δημοκρατίας.  
Αν το έλεγε κάποιος ανεξάρτητος λειτουργός της ειδησεογραφίας θα του έβγαζα το καπέλλο, αλλά να το λένε τα φτιασιδωμένα εγχώρια ανδρείκελα που παριστάνουν τους λειτουργούς της δημοσιογραφίας και δεν βάζουν ούτε κόμμα σ' αυτά που λένε και απευθύνονται σε ηλιθίους, αν δεν έχουν εντολές άνωθεν, δεν καταπίνεται με τίποτε.
Κάπου ανάμεσα, δύο νέα μακελειά στην Αμερική, ένα στο Dallas και ένα στο Baton Rouge, όπου πλέον άρχισε πόλεμος ανάμεσα σε πολίτες και μία πλήρως στρατιωτικοποιημένη αστυνομία η οποία ρίχνει στο ψαχνό κατά το "shoot first, ask questions later".
Σε μία μνημειώδη συγκάλυψη ππου έδειξε ότι το FBI έχει εκτροχιασθεί από τον θεσμικό του ρόλο, ο επικεφαλής προσφέρει κάλυψη στον χειρισμό των ηλεκτρονικών μηνυμάτων της κας Κλίντον.
Η εντύπωσή μου είναι ότι το παιχνίδι επιταχύνεται με γοργούς ρυθμούς αλλά δεν έχω ιδέα ούτε ποιοί είναι οι κανόνες, ούτε στους στόχους, ούτε βέβαια το αποτέλεσμα.
Το μόνο που καταλαβαίνω είναι ότι η παραφροσύνη έχει πάρει το πάνω χέρι για τα καλά και ότι ο πόλεμος που βρίσκεται σε εξέλιξη έχει γεωμετρία φράκταλ, όπου μικροί πόλεμοι σε επίπεδο γειτονιάς, περιοχής, χώρας και παγκόσμια είναι αυτοόμοιοι και διαπερνούν όλες τις κλίμακε μεγεθών των εμπλεκομένων από συμμορίες ως συνασπισμούς κρατών.
Εμείς εδώ τυρβάζομε περί απλής αναλογικής και αναγόρευσης ανώριμων και άπειρων εφήβων σε πλήρεις πολίτες. Καλά να πάθομε.
Εν τω μεταξύ όλοι κοντεύομε να γίνομε υπόδικοι για οφειλές στο δημόσιο, συνεπείς και μή.
Επίσης καλά να πάθομε. Το ζήτημα είναι ότι δεν αναδύονται από πουθενά δυνάμεις για έναρξη αντιστροφής της πορείας.

2. ΟΛΙΓΑ ΠΕΡΙ ΒΑΛΤΩΝ ΚΑΙ ΒΑΤΡΑΧΩΝ.

Διάβασα το άρθρο του αγαπητού Δημήτρη και στενοχωρήθηκα.
Τον εκτιμώ ως αναλυτή και από τα γραφόμενά του ως έντιμο άνθρωπο.
Εκτιμώ περισσότερο τον Βασίλη ο οποίος είναι σπάνιο είδος χαρακτήρα και ιδεαλιστή επαγγελματία σε έναν χώρο που αυτά τα δύο δεν πάνε μαζύ και αυτό το ξέρω εδώ και χρόνια και από πρώτο χέρι ο οποίος στο πρώτο μου λάθος θα μπορούσε με ένα αιχμηρό σχόλιο κυριολεκτικά να με συντρίψει και δεν το έκανε, όπως αποπειράθηκαν άλλοι.
Όμως, λίγο πολύ, ο Δημήτρης έχει δίκιο στην διασπορά και κατάτμηση των δυνάμεων όσων ασχολούνται επαγγελματικά η ερασιτεχνικά όπως εγώ με την ΤΑ.
Όταν έφτιαχνα τον ΄"ΖΑΛΕΥΚΟ", στον οποίο κοινοποίησα και κοινοποιώ δωρεάν ό,τι νομίζω ότι έχει κάποια αξία από την προσωπική μου έρευνα, πιστευα, κακώς, ότι αν ενώναμε τις δυνάμεις μας θα προέκυπτε κάτι πολύ καλό.
Οι Έλληνες και εφευρετικοί και ευφυείς είμαστε και κανένας μας εξ όσων γνωρίζω δεν έχει βρει το "Αγιο Δισκοπότηρο" της ΤΑ, το οποίο μπορεί και να μην υπάρχει.
Πιστευα ότι θα βοηθούσε ο ένας τον άλλο. "Γιώργο βρήκα αυτό. Για δοκίμασέ το", "Δημήτρη, αυτός ο ταλαντωτής έχει αυτό το πλεονέκτημα και αυτή την αδυναμία. Για να δούμε πως θα τον βελτιώσομε. Έχεις καμιά ιδέα;". "Αλέξανδρε, πως το είδες εκείνο; ", "zelis πως αποφασίζεις αν ένα κύμα είναι μεγαλύτερου η μικρότερου βαθμού;" "κε Βελιανίτη, ήρθε ο καιρός να γράψετε ένα βιβλίο". "Αντώνη, λες καταπληκτικά πράγματα. Μην τα υποβιβάζεις με τόσο πικρή γλώσσα". 
Με άλλα λόγια πίστευα και ήλπιζα ότι θα μπορούσε να φτιάξομε ένα λαϊκό ανοιχτό πανεπιστήμιο για την ΤΑ και το όφελος θα ήταν να γλιτώσομε ό,τι μπορούμε από την λαίλαπα που περνάμε.
Ο καθένας θα έφερνε τις παρατηρήσεις του και τις ιδέες του, οι μεταξύ μας ειδικότεροι θα τις υπέβαλλαν στην κατάλληλη επιστημονική βάσανο για να βγει η αλήθεια, την οποία είτε έτσι είτε αλλοιώς ερχόταν το αποτέλεσμα, θα την απολαμβάναμε μαζύ. Επιθυμούσα δηλαδή μία κοινότητα κάπως σαν τους Πυθαγορείους.
Ήλπιζα ότι οι συνατήσεις που ξεκινήσαμε θα μετεξελίσσονταν σε ομιλίες σε κατάλληλο χώρο με κατάλληλη προετοιμασία και με την ανάλογη σοβαρότητα, που δεν νομίζω ότι λείπει από κανέναν από όλους τους φίλους. Χωρίς αρχηγηλίκια, χωρίς εγωϊσμούς, χωρίς υστεροβουλία.
Κάποιος θα συντόνιζε την συζήτηση σήμερα και μετά κάποιος άλλος και ύστερα ένας τρίτος.
Το φαινόμενο της οικονομικής συμπεριφοράς των ανθρώπων είναι τόσο αξιοθαύμαστο σε όλες του τις πτυχές, που ό,τι ανακαλύπταμε θα μας άφηνε με το στόμα ανοιχτό και ίσως να μας άλλαζε ως ανθρώπους για πάντα. Αν νομίζει κάποιος από σας ότι είναι στην αγορά μόνον για να κερδίσει θα μου επιτρέψετε να έχω διαφορετική άποψη. Η συμμετοχή στην αγορά είναι μία διαδικασία μάθησης και η μάθηση αλλάζει τους ανθρώπους. Άλλους στο καλύτερο και άλλους στο χειρότερο, αλλά τους αλλάζει. Ο σκοπός θα ήταν να γίνομε όλοι καλύτεροι άνθρωποι.
Όμως στα κύματα C κολοσσιαίων διαστάσεων που περνάμε ο Elliott είχε πει και είχε δίκιο ότι η ψυχολογία ρέπει προς την απογοήτευση και τον κυνισμό, τον εγωϊσμό και την πικρή κριτική και αυτό είναι ένα άλλο χαρακτηριστικό μας ως λαού που μας οδηγεί σε μία εξαιρετικά αρνητική στάση για την ζωή και τους ανθρώπους.
Να είναι η ελπίδα ότι κάποιος από μόνος του θα ανακαλύψει το Graal και το θέλει μόνον για τον εαυτό του; 
Να είναι ο εγωϊσμός, που αν πέσει μία εκτίμηση έξω κατά μισή μονάδα αρχίζει η γκρίνια; 
Να είναι το κακό μας το κεφάλι;
Να είναι ο φόβος του λάθους;  Μα γίνεται ποτέ έρευνα χωρίς λάθος; 
Όλοι όσοι έχουν την εμπειρία από τις σπουδές τους, θα σας πουν ότι τα 3/4 του χρόνου που δαπάνησαν για την απόκτηση ενός διδακτορικού είναι σε λάθος κατεύθυνση. Το λάθος είναι όπως η μουτζούρα στα χέρια του τεχνίτη. Όποιος τεχνίτης δεν έχει μουτζούρα και γράσο στα χέρια του και κάτω από τα νύχια του δεν είναι τεχνίτης.
"Φύσις κρύπτεσθαι φιλεί".
Να είναι επαγγελματικός ανταγωνισμός και υστεροβουλία; 
Μα αν ρίξετε  μία ματιά θα δείτε ότι σε σχέση με τις μεθόδους που χρησιμοποιούμε στην κοινότητά μας  ακόμη και σεις οι επαγγελματίες έχετε απέναντί σας  πανίσχυρους αντιπάλους. 
Ρώσσους αστροφυσικούς, Αμερικανούς ειδικούς στην στοχαστική ανάλυση, Αυστραλούς ειδικούς στα φράκταλς και πάει λέγοντας και  οι επενδυτικές εταιρείες τους χρυσοπληρώνουν. 
Εμείς κυριολεκτικά πολεμάμε με τόξα και πέτρες και αυτοί έχουν στην διάθεσή τους πυρηνικό οπλοστάσιο. Πιστεύει κανείς ότι αν μετακινηθεί ένας πελάτης από τον άλφα στον βήτα εξ υμών, θα κερδίσει κάτι, απέναντι σε έναν high frequency trader της Goldman Sachs;    
Θέλομε, μπορούμε να πάμε προς αυτή την κατεύθυνση; Δεν ξέρω. Από σας εξαρτάται.
Να ξέρετε όμως ένα πράγμα. Θα ήταν λαμπρό παράδειγμα και εξαίρεση στον κανόνα της μίζερης, γεμάτης μετριότητες, ποταπές σκοπιμότητες και φθοράς που περνάμε και η ιστορία θα το κατέγραφε, ως την πρώτη προσπάθεια αυτοοργάνωσης και αποπείρας δημιουργικής εξόδου από τα αδιέξοδα που περνάμε. Θα ήταν κατά κάποιο τρόπο ένα είδος κόψιμο του Γόρδιου δεσμού που επιβάλαμε στους εαυτούς μας και μας επέβαλαν και οι έξω.
Όχι βέβαια με το σπαθί του Μ. Αλέξανδρου, αλλά με τα σουγιαδάκια του μυαλού και της ψυχής μας.
Τι λέτε; Αλλάζομε ρότα για να βγούμε από τον βάλτο; 



Τρίτη, 5 Ιουλίου 2016

5 ΙΟΥΛΙΟΥ, 2016:ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΔ ΤΟΥ ΧΑΑ

Δεν αλλάζει κάτι σε σχέση με όσα γράψαμε χθες.
Συνεχίζεται η κάθοδος και ελπίζομε ότι δεν έχομε να κάνομε με εμφωλευμένα (1),(2),1,2  ως τώρα.


και ότι ισχύει ο κανόνας του Allen (μπεζ γραμμή στο δικράνι) και όχι η κανονική εκδοχή.
Ελπίζομε σε ανάσχεση της πτώσης, προσωρινή έστω, μεταξύ 500-480.
Πάντως βρισκόμαστε σε εξαιρετικά υπερπωλημένη κατάσταση που δεν μπορεί να διαρκέσει για παραπάνω από μία εβδομάδα χωρίς αντίδραση.